يك نفردهاتي كنار جوي ابي نشسته وسفره خود را گسترده و مشغول صرف غذا بود كه سواري از مجاور او گذشت دهاتي گفت: بسم الله بفرماييد غذا بخوريد.
سوار بي تامل از اسب فرود امد و بر سرسفره نشست وبه تندي سر گرم خوردن شد و در ضمن خوردن گفت: ميخ طويله اسبم را كجا بكوبم؟
دهاتي كه از تعارف كردن به چنين مرد پررو و پر خوري پشيمان شده بود گفت: به روي زبان من كه چنين تعارف بيجايي كردم .
* * *
اين مثل را كسي ايراد كند كه از گفته يا تعارف خود زياني ببيند و بر سبيل كنايه به شخص مزاحم يا بخود مي گويد : ميخ طويله ات (يا ميخ طويله) را روي زبان من بكوب (يا بكوبيد)
